Spis treści

INFORMACJE OGÓLNE.. 3

  1. PROCEDURA KOMUNIKOWANIA SIĘ W PRZYPADKU ZAGROŻENIA W PRZEDSZKOLU.. 4
  2. PROCEDURA POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA PO GODZINACH  PRACY  PRZEDSZKOLA.. 5

III.               PROCEDURA  PRZEBYWANIA W BUDYNKU PRZEDSZKOLA OSÓB POSTRONNYCH.. 6

  1. PROCEDURA KONTAKTÓW Z RODZICAMI. 6
  2. PROCEDURA POSTĘPOWANIA Z DZIECKIEM, KTÓRY MA DOLEGLIWOŚCI ZDROWOTNE PODCZAS POBYTU W PRZEDSZKOLU.. 7
  3. ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJACH KRYZYSOWYCH.. 9

VII.              PROCEDURA POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELA Z DZIECKIEM SPRAWIAJĄCYM TRUDNOŚCI WYCHOWAWCZE LUB EDUKACYJNE.. 16

VIII.            PROCEDURA WSPIERANIA ROZWOJU DZIECKA NADPOBUDLIWEGO.. 17

  1. PROCEDURA KORZYSTANIA Z OGRODU PRZEDSZKOLNEGO.. 18
  2. PROCEDURA BEZPIECZNEGO UŻYTKOWANIA SPRZĘTU SPORTOWEGO.. 20
  3. PROCEDURA POSTĘPOWANIA W RAZIE WYSTĄPIENIA OBFITYCH OPADÓW ŚNIEGU, OBLODZEŃ I INNYCH ZAGROŻEŃ ZWIĄZANYCH Z PORĄ ROKU.. 20

XII.              PROCEDURA POSTĘPOWANIE W SYTUACJI ZAGROŻENIA TERRORYSTYCZNEGO.. 21

XIII.            PROCEDURA AWARYJNA W RAZIE ZAGROŻENIA PODŁOŻENIEM  ŁADUNKU WYBUCHOWEGO.. 22

XIV.            PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU EKSPLOZJI LUB ZAGROŻENIA EKSPLOZJĄ.. 24

  1. PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU SKAŻENIA CHEMICZNEGO.. 26

XVI.            PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU POŻARU.. 26

XVII.           PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU AGRESYWNEGO INTRUZA LUB  ZŁODZIEJA NA TERENIE PLACÓWKI  27

XVIII.         PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU NIEBEZPIECZNEJ SYTUACJI W BEZPOŚREDNIM SĄSIEDZTWIE PRZEDSZKOLA   28

XIX.            PROCEDURA  POSTĘPOWANIA  W  PRZYPADKU  OTRZYMANIA  PRZESYŁKI NIEWIADOMEGO  POCHODZENIA   28

  1. PROCEDURA POSTĘPOWANIA  W  PRZYPADKU  SYGNAŁÓW WSKAZUJĄCYCH NA  ZANIEDBYWANIE  DZIECKA 29

XXI.            PROCEDURA W PRZYPADKU, GDY NAUCZYCIEL PODEJRZEWA, ŻE DZIECKO Z PRZEDSZKOLA CHCE ODEBRAĆ RODZIC/OPIEKUN PRAWNY BĘDĄCY POD WPŁYWEM ALKOHOLU LUB NARKOTYKÓW... 31

XXII.           PROCEDURA W  PRZYPADKU, GDY DZIECKO NIE ZOSTANIE ODEBRANE   Z PRZEDSZKOLA.. 31

XXIII.         PROCEDURA „NIEBIESKA KARTA”. 32

XXIV.         PROCEDURY BEZPIECZEŃSTWA W BUDYNKU, W  SALI PRZEDSZKOLNEJ I W ŁAZIENCE.. 36

XXV.           BEZPIECZEŃSTWO PODCZAS SPACERÓW I WYCIECZEK.. 39

XXVI.         PROCEDURA POSTĘPOWANIA W RAZIE SAMODZIELNEGO ODDALENIE SIĘ DZIECKA.. 40

 

INFORMACJE OGÓLNE

DEFINICJA PRZEDMIOTU PROCEDURY:

Bezpieczeństwo – stan bądź proces gwarantujący istnienie dziecka oraz możliwość jego rozwoju. Odznacza się brakiem ryzyka utraty życia, zdrowia, szacunku, uczuć poprzez oddalenie zagrożenia, lęków, obaw niepokoju i niepewności. Bezpieczeństwo dziecka w przedszkolu to zespół czynników  wpływających na poczucie bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego poprzez zapewnienie warunków materialnych, psychospołecznych. To także zespół zabiegów metodycznych kształtujących czynną postawę wobec zdrowia

 

CELE PROCEDUR

 

Zwiększenie bezpieczeństwa wychowanków w przedszkolu poprzez:

 

  • wdrażanie zasad postępowania warunkujących bezpieczeństwo dziecka,
  • zapewnienie bezpośredniej i stałej opieki oraz bezpieczeństwa dzieciom podczas ich pobytu w przedszkolu
  • usystematyzowanie zasad postępowania wobec wychowanków,
  • zwiększenie kontroli nad osobami wchodzącymi na teren przedszkola
  • wdrażanie zasad postępowania w sytuacjach trudnych, kryzysowych
  • dostosowanie metod i sposobów oddziaływań do wieku dzieci, ich możliwości rozwojowych z uwzględnieniem istniejących warunków.

 

ZAKRES PROCEDUR:

 

Procedurom  podlegają zasady organizacji zajęć i zabaw dzieci na terenie przedszkola,

w ogrodzie przedszkolnym oraz podczas spacerów i wycieczek.

 

OSOBY PODLEGAJĄCE PROCEDUROM:

 

Procedury dotyczą nauczycieli, pracowników obsługi, dzieci i rodziców Samorządowego Przedszkola w Nasielsku.

 

  1. Wszyscy pracownicy przedszkola są zobowiązani do natychmiastowego informowania o  wszelkich zaistniałych zagrożeniach zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku.
  2. Każdy pracownik ma obowiązek powiadomić dyrektora o każdorazowej zmianie numeru swojego telefonu.
  3. Znajomość podstawowych zasad bhp, regulaminów i procedur jest warunkiem odpowiedzialnej pracy każdego nauczyciela i pracownika. Nauczyciele ponoszą pełną odpowiedzialność za bezpieczeństwo dziecka przebywającego w przedszkolu.

 

 

 

 

TELEFONY ALARMOWE I INFORMACYJNE NA TERENIE MIASTA NASIELSKA

Europejski numer alarmowy 112

Pogotowie Ratunkowe 999

Straż Pożarna 998

Policja 997

 

W celu zapewnienia sprawnej organizacji pracy oraz przepływu informacji pomiędzy organami przedszkola oraz całym środowiskiem przedszkolnym, a przede wszystkim zapewnienia bezpiecznego pobytu dziecka w przedszkolu, stosuje się następujące procedury

 

       I.            PROCEDURA KOMUNIKOWANIA SIĘ W PRZYPADKU ZAGROŻENIA W PRZEDSZKOLU

 

W każdej nietypowej sytuacji mogącej być źródłem zagrożenia, każdy pracownik powinien o tym fakcie powiadomić:

  1. Osoby znajdujące się w pobliżu miejsca zdarzenia.
  2. Dyrektora przedszkola: Agnieszkę Pałaszewską, a w razie jej nieobecności zastępująca ją Małgorzatę Wojciechowską, które mają obowiązek powiadomienia organ prowadzący i odpowiednie służby. W przypadku nieobecności Dyrektora lub osoby zastępującej dyrektora na terenie placówki, Dyrektor telefonicznie wyznacza osobę koordynującą akcję ratunkową do jego przybycia.
  3. Koordynator akcji zawiadamia:

1) Odpowiednie służby (wg telefonów alarmowych podanych j.w. )

2) Po wykręceniu numeru alarmowego i zgłoszeniu się dyspozytora spokojnie i wyraźnie należy powiedzieć:

  1. a) co się stało,
  2. b) miejsce zdarzenia (adres, nazwa obiektu, charakterystyczne cechy miejsca)
  3. c) czy są poszkodowani – jeśli tak powiedz jaki jest ich stan (czy są przytomni, czy oddychają)
  4. d) swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego podawana jest informacja o zdarzeniu.

3)  Rodziców (w przypadku, gdy zagrożone jest zdrowie lub życie dziecka powiadomić rodziców po telefonie do służb ratunkowych).

4) W razie konieczności powiadomić nieobecnych pracowników przedszkola.

Pracownicy mają obowiązek w pierwszej kolejności zapewnić bezpieczeństwo dzieciom oraz zorientować się, czy ktoś z otoczenia nie potrzebuje pomocy, pamiętać o całym personelu przedszkola.

  1. Zabezpieczyć miejsce zdarzenia.
  2. W razie potrzeby udzielić pomocy poszkodowanym.

 

    II.            PROCEDURA POSTĘPOWANIA W SYTUACJI ZAGROŻENIA PO GODZINACH  PRACY  PRZEDSZKOLA

 

  1. Po zakończeniu pracy przedszkola pracownik zamykający przedszkole jest zobowiązany do sprawdzenia, obejścia terenu przedszkolnego i pomieszczeń budynku.
  2. W przypadku, gdy w/w pracownik zauważy zagrożenie, ocenia on od razu sytuację i zachowuje się odpowiednio do danej sytuacji:

 

Zagrożenie małe (np. niewielki pożar, zalanie itp.):

  1. a) Pracownik postępuje według przepisów bhp i przeciwpożarowych np. próbuje zgasić ogień w zarodku używając odpowiedniego sprzętu oraz odłącza prąd i ewentualnie wodę (w przypadku zalania) w pomieszczeniach.
  2. b) Po konsultacji telefonicznej z dyrektorem, w/w pracownik może zawiadomić odpowiednie służby: Straż Pożarną, Policję, Wodociągi itp.

 

Zagrożenie duże:

  1. a) Jeśli jest dostęp do zaworów, pracownik odłącza prąd,  oraz ewentualnie wodę w przypadku zalania oraz zamyka okna podczas pożaru.
  2. b) Następnie powiadamia odpowiednie służby ratownicze – Straż Pożarną, Policję, Wodociągi itp.
  3. c) W czasie czekania na ich przybycie zawiadamia telefonicznie dyrektora

 

Kradzież/włamanie:

  1. a) W przypadku zauważenia włamania, pracownik nie wchodzi na miejsce zdarzenia, aby nie zacierać śladów.
  2. b) Bezzwłocznie powiadamia policję i dyrektora.

 

Wichura:

  1. a) Pracownik sprawdza szczelność zamknięcia wszystkich okien i drzwi.
  2. b) Po dokonaniu niezbędnych czynności ratowniczo – zabezpieczających, pracownik obserwuje miejsce, w którym nastąpiło zagrożenie, aż do pojawienia się odpowiednich służb ratowniczych.

W każdej z wymienionych sytuacji pracownik zawiadamia telefonicznie  dyrektora przedszkola.

 

 III.            PROCEDURA  PRZEBYWANIA W BUDYNKU PRZEDSZKOLA OSÓB POSTRONNYCH 

 

  1. Przebywanie osób postronnych w budynku przedszkola podlega kontroli.
  2. Osoby postronne wchodzące do przedszkola są zobowiązane do podania celu swojej wizyty pracownikowi przedszkola.
  3. Rodzice przyprowadzający dzieci do przedszkola przechodzą do szatni, a następnie przekazują je nauczycielowi osobiście w grupie.
  4. Dopuszcza się przebywanie rodziców w budynku przedszkola podczas oczekiwania na powrót grupy ze spaceru, wycieczki lub gdy dziecko jest na zajęciach dodatkowych.

  IV.            PROCEDURA KONTAKTÓW Z RODZICAMI

 

  1. Indywidualne sprawy dotyczące konkretnego dziecka i problemów dydaktyczno-wychowawczych z nim związanych rodzice uzgadniają z nauczycielami grupy, specjalistami w przedszkolu – z zakresu pomocy psychologicznej, logopedą. Jeżeli efekt tych rozmów nie satysfakcjonuje ich, udają się do Dyrektora Przedszkola.
  2. Do kontaktów z Dyrektorem Przedszkola w sprawach ogólnych, dotyczących całej grupy, uprawnieni są przedstawiciele oddziałowych Rad Rodziców.
  3. Zebrania wychowawców grup z Rodzicami odbywają się co najmniej 2 raz w roku.
  4. Rodzice bezpośrednio kontaktują się z nauczycielem w czasie zebrań ogólnych oraz, w razie potrzeby, wcześniej ustalonym terminie z rodzicami poza godzinami pracy z dziećmi, z wykluczeniem przypadków nagłych. Możliwy jest także kontakt telefoniczny, na zasadach uzgodnionych z nauczycielem.
  5. Określa się następujący sposób przyjmowania i załatwiania spraw:
  6. a) Dyrektor przedszkola przyjmuje podania, wnioski, skargi i pisma interesantów (korespondencję można kierować również drogą elektroniczną na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ).
  7. b) Sprawy są rozpatrywane z zachowaniem trybu i terminów zgodnych z kodeksem postępowania administracyjnego.
  8. c) Dyrektor przedszkola udziela szczegółowych informacji dotyczących sposobu załatwiania spraw.

 

 

     V.            PROCEDURA POSTĘPOWANIA Z DZIECKIEM, KTÓRY MA DOLEGLIWOŚCI ZDROWOTNE PODCZAS POBYTU W PRZEDSZKOLU

 

  1. W przypadku stwierdzenia, że dziecko źle się czuje, nauczyciel podejmuje następujące działania:                                                                                                                           
  2. sprawdza objawy złego samopoczucia, ewentualnie mierzy dziecku temperaturę ;
  3. zasięga opinii dyrektora, który w razie potrzeby kontaktuje się z rodzicami i ustali z nimi dalsze postępowanie w sprawie dziecka lub bezpośrednio sam nauczyciel kontaktuje się z rodzicami w celu odebrania dziecka z przedszkola i pójścia z dzieckiem do lekarza;
  4. zapewnia choremu dziecku, do momentu przybycia rodzica, spokój, a jeśli jest taka możliwość odseparowanie od innych dzieci.

 

  1. Nauczyciel podejmuje decyzję, że należy wysłać chore dziecko do domu, kiedy:
  2. w jego ocenie dziecko jest zbyt chore, aby pozostać w przedszkolu;
  3. jeżeli z powodu złego samopoczucia nie jest w stanie uczestniczyć w zajęciach lub jeśli jego stan wymaga fachowej opieki jest przy tym płaczliwe, zmęczone lub poirytowane, – ma apetyt gorszy niż zwykle, ma gorączkę;
  4. jeśli naraża inne dzieci na zarażenie się chorobą.

 

Za objawy zaobserwowane u dziecka,  nauczyciel zobowiązany jest do poinformowania rodziców o konieczności zabrania dziecka do domu, gdy: 

  1. skóra: jeżeli na skórze pojawia się wysypka i temperatura ciała dziecka jest podwyższona lub jeśli wysypce towarzyszą zmiany w zachowaniu dziecka (swędzące, pęcherzykowate wypryski na skórze);
  2. oczy: ropne zapalenie spojówek (białko oka jest zaróżowione lub zaczerwienione, a w oku zbiera się substancja ropna, która wycieka lub zasycha w oku);
  3. zachowanie: dziecko wykazuje symptomy zmęczenia lub jest poirytowane, płacze częściej niż zwykle;
  4. system oddechowy: dziecko ma problemy z oddychaniem; 
  5. system trawienia: dziecko ma biegunkę, w ciągu ostatnich 2 godzin zwracało przynajmniej dwa razy (chyba że istnieje pewność, że wymioty nie są skutkiem choroby);
  6. jama ustna: w jamie ustnej pojawiły się krostki lub owrzodzenie i ślina wycieka dziecku z ust;
  7. ma symptomy poważnych chorób zakaźnych lub jeśli odczuwa ból zęba, gardła, ucha albo odczuwa mdłości, nawet jeżeli jego temperatura ciała jest nieznacznie podwyższona.

 

  1. Rodzice powinni zaprowadzić chore dziecko do lekarza i stosować się do jego zaleceń (łącznie z podawaniem dziecku antybiotyków), aż do chwili powrotu dziecka do przedszkola.

 

  1. W przypadku chorób zakaźnych nauczyciel informuje dyrektora przedszkola o rodzaju choroby i częstotliwości zachorowań w grupie.

 

  1. W przypadku chorób zakaźnych, które wymagają powiadomienia służb, Dyrektor:

 

 

  • zawiadamia dyżurującego inspektora sanitarnego
  • ustala z inspektorem sanitarnym sposób postępowania.
  • zawiadamia CUW w Nasielsku.
  • nadzoruje przestrzeganie zaleceń służb sanitarnych przez pracowników placówki.
  • przygotowuje informacje dla rodziców przy współpracy Państwowej Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Nowym Dworze Mazowieckim.
  • organizuje (w razie potrzeby) spotkanie z rodzicami z lekarzem chorób zakaźnych lub przedstawicielem Oddziału Nadzoru Higieny Dzieci i Młodzieży Państwowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej.

 

  1. W przypadku dziecka z chorobą przewlekłą nauczyciel podejmuje następujące działania:
  2. zwraca się do rodziców dziecka o przedstawienie zaświadczenia lekarskiego o rodzaju choroby przewlekłej u dziecka oraz o udzielenie szczegółowych informacji na temat choroby i wynikających z niej ograniczeń, które zakłócają możliwość normalnego funkcjonowania;
  3. opracowuje procedurę postępowania z chorym dzieckiem, uwzględniając zakres czynności podejmowanych przez nauczyciela, mające na celu pomóc dziecku w funkcjonowaniu podczas pobytu w przedszkolu oraz formy współpracy z rodzicami lub opiekunami prawnymi, ( nauczyciel może odmówić wykonywania zabiegów pielęgniarskich);
  4. dostosowuje formy pracy dydaktycznej, dobór treści, metod i form organizacyjnych do możliwości psychofizycznych dziecka i obejmuje go programem pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

 

  1. Dziecko chore nie może pozostać bez opieki.

 

  1. W przypadku, gdy nauczyciel podejmuje decyzję, że należy wysłać chore dziecko do domu, sporządza notatkę służbowa i przechowuje ją w dokumentacji dziecka.

 

 

  VI.            ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJACH KRYZYSOWYCH

 

 Wypadek

  • Udzielić dziecku pomocy (zgodnie z zasadami omówionymi w Procedurze postępowania w sytuacji zaistnienia wypadku dziecka w czasie zajęć) i odizolować je w razie potrzeby.
  • Powiadomić dyrektora przedszkola, a w razie jego nieobecności – osobę go zastępującą.
  • W razie konieczności wezwać pogotowie ratunkowe (dyrektor lub nauczyciel udzielający pierwszej pomocy).
  • Powiadomić rodziców dziecka.
  • Obserwować dziecko w sposób szczególny, jeśli pozostaje pod opieką przedszkola.
  • Zawsze używać rękawiczek jednorazowych.
  • Zabezpieczyć miejsce wypadku, jeśli to konieczne.

 

Zranienia

  • Przemyć ranę solą fizjologiczną.
  • Zabezpieczyć plastrem lub bandażem.
  • Gdy występuje krwawienie, tamować je przez przyłożenie jałowego opatrunku bezpośrednio na ranę i uciśnięcie go.
  • Unieruchomić uszkodzoną część ciała (kończyny) – zmniejsza to krwawienie i ból.
  • Zabezpieczyć oderwane lub amputowane części ciała. Uszkodzone części ciała należy przybandażować.
  • Jeżeli w ranie są widoczne narządy wewnętrzne, np. jelita, nie wolno odprowadzać ich do jamy brzusznej, można jedynie przykryć je jałową, wilgotną gazą.
  • Jeżeli w ranie widoczne są wbite w nią ciała obce, np. nóż, pręt, nie wolno ich wyjmować ze względu na ryzyko krwotoku.
  • W przypadku ran zamkniętych ucisnąć i schłodzić uszkodzone miejsca (przyłożyć lód lub polewać zimną wodą), unieść uszkodzoną część ciała, unieruchomić.

 

Złamania, skręcenia i zwichnięcia

  • Usunąć odzież znad miejsca uszkodzenia.
  • Jeśli są obecne rany, przykryć je jałowym opatrunkiem.
  • Jeśli występuje krwawienie, zatamować je.
  • Unieruchomić uszkodzoną kończynę w pozycji, w jakiej się znajduje. Przy złamaniach unieruchamia się dwa sąsiadujące stawy, a przy uszkodzeniu stawu – staw i sąsiadujące kości; palce zawsze muszą być widoczne (kontrola ukrwienia); jeśli złamana jest kończyna górna, można ją unieruchomić, mocując do tułowia; jeśli złamana jest kończyna dolna, można ją unieruchomić z drugą kończyną dolną.

 

 Urazy kręgosłupa

  • Unieruchomić głowę i szyję oraz tułów.
  • Ocenić funkcje życiowe – oddech tętno, jeśli wymagana jest resuscytacja – udrożnienie dróg oddechowych poprzez wysunięcie żuchwy.
  • Jeśli poszkodowany nie wymaga innych działań, nie należy go poruszać do czasu przyjazdu pogotowia ratunkowego.
  • Jeśli poszkodowany musi być przeniesiony, jest to możliwe po uprzednim unieruchomieniu głowy, szyi i tułowia.

 

Krwotok zewnętrzny

  • Ocenić stan poszkodowanego: świadomości, oddechu, tętna.
  • Nałożyć jałowy opatrunek i ucisnąć miejsce krwawienia.
  • Umocować opatrunek bandażem; kontynuować ucisk do ustania krwawienia.
  • Jeśli opatrunek przesiąka krwią – dołożyć kolejne warstwy.
  • Jeśli krwawienie nadal nie ustaje, unieść krwawiącą kończynę, nie zwalniając ucisku.
  • Unieruchomić krwawiącą kończynę.
  • Jeśli powyższe zawodzi, ucisnąć tętnicę powyżej miejsca krwawienia.
  • W ostateczności stosować opaskę uciskową – należy ją stosować raczej w bardzo ciężkich przypadkach, np. przy amputacjach lub zmiażdżeniach (nie wolno zakładać opaski uciskowej na kończyny poniżej łokci lub kolan oraz na tułowiu; nie można jej poluźniać po założeniu, założoną opaskę należy opisać hasłem „opaska uciskowa” oraz podać godzinę jej założenia).

 

Krwotok wewnętrzny

  • Ocenić stan poszkodowanego – świadomości, oddechu, tętna.
  • Zbadać poszkodowanego i ustalić rozpoznanie.
  • Przy krwawieniu wewnątrz kończyn – unieruchomić je.
  • Ułożyć poszkodowanego w pozycji przeciwwstrząsowej (z lekko uniesionymi nogami).
  • Okryć poszkodowanego.
  • Kontrolować parametry życiowe.
  • Nie podawać poszkodowanemu niczego doustnie.

 

 Krwotok z nosa

  • Posadzić dziecko, uspokoić, pochylić do przodu.
  • Ucisnąć skrzydełka nosa do ustania krwotoku.
  • Przyłożyć zimny opatrunek bezpośrednio na nos i na szyję w miejscu przebiegu dużych naczyń.

 Ciało obce w oku

  • Pod powieką dolną:
  1. poprosić poszkodowanego, aby patrzył w górę;
  2. odciągnąć powiekę palcami jednej ręki, a drugą ręką delikatnie pocierać, za pomocą kawałka miękkiej chusteczki, wnętrze powieki w kierunku do nosa.

 

  • Pod powieką górną: 
  1. poprosić poszkodowanego, aby patrzył w dół;
  2. uchwycić palcami jednej ręki górną powiekę za rzęsy, naciągnąć ją w dół, nad dolną powiekę, po czym puścić ją i pozwolić jej powrócić do pozycji wyjściowej (w ten sposób istnieje szansa, że rzęsy dolnej powieki oczyszczą wnętrze powieki górnej).
  • Gdy ostre ciała (np. opiłki metalu) tkwią w powiece, nie usuwamy ich, ale bandażujemy obie gałki oczne i wzywamy pilnie karetkę. Obie gałki oczne powinny pozostać w bezruchu.

 

Nie stosować żadnych maści lub kropli do oczu.

 

 Obrażenia chemiczne oczu

  • Zabezpieczyć ręce przed poparzeniem (nałożyć gumowe rękawice).
  • Poszkodowanego położyć na płaskiej powierzchni, głowę odwrócić w stronę oparzonej gałki ocznej (gdy obie są oparzone – przemywać na przemian).
  • Ochronić zdrowe oko (przykryć opatrunkiem).
  • Rozszerzyć palcami powieki chorego oka, a potem je przemywać. Przy oparzeniu wapnem najpierw usunąć grudki wapna.
  • Wlewać wodę do oka od strony nosa w kierunku skroni przez ok. 20 minut.
  • W miarę możliwości poszkodowany powinien poruszać gałką oczną.
  • Widoczne uszkodzenia tkanek osuszyć gazikami.
  • Obandażować oczy i pozostawić w bezruchu.

 

 Zadławienia

  • Nakłonić poszkodowanego do kaszlu.
  • Uderzyć 5 razy w okolicę międzyłopatkową.
  • Wykonać 5 razy uciśnięcie nadbrzusza. Osoba udzielająca pomocy staje z tyłu poszkodowanego, obejmuje go rękoma, kładąc jedną pięść na nadbrzuszu (pod mostkiem), a drugą ręką chwytając pięść pierwszej. Wykonuje silne w kierunku górno-tylnym. Z uwagi na możliwość utraty przytomności przez poszkodowanego ratownik powinien go asekurować – wstawić stopę między stopy poszkodowanego i oprzeć poszkodowanego o swoje biodro.
  • Powtarzać punkt 2 i 3 do momentu udrożnienia dróg oddechowych lub utraty przytomności przez poszkodowanego.
  • Jeżeli poszkodowany jest nieprzytomny, wezwać pomoc.
  • Udrożnić drogi oddechowe. Wykonanie: stań z boku poszkodowanego, odegnij głowę ku tyłowi, kładąc rękę na czole poszkodowanego i unieś żuchwę dwoma palcami drugiej ręki.
  • Wykonać 2 wdechy i skontrolować rezultaty – obserwacja wychyleń klatki piersiowej.
  • Repozycja głowy – powtórzyć punkt 3 w celu eliminacji wcześniejszego błędu osoby ratującej.
  • Ponownie wykonać dwa wdechy i skontrolować rezultaty – obserwacja wychyleń klatki piersiowej.
  • 5 uciśnięć nadbrzusza – osoba ratująca klęka nad poszkodowanym, kładzie część dłoniową nadgarstka na nadbrzuszu poszkodowanego, drugą opiera na pierwszej i wykonuje silne uciśnięcia w kierunku głowy i grzbietu poszkodowanego.

 

 Porażenie prądem

  • Usunąć przyczynę, która spowodowała porażenie prądem.
  • Przede wszystkim należy wyłączyć źródło prądu i jeśli jest to niemożliwe – odciągnąć poszkodowanego za pomocą nieprzewodzących materiałów (np. kawałka suchego drewna lub drążka izolacyjnego). Osoba udzielająca pomocy musi też zadbać o własne bezpieczeństwo i uważać, aby sama nie została porażona.
  • Ocenić objawy życiowe i – jeśli to konieczne – rozpocząć resuscytację. Gdyby masaż serca był nie możliwy.
  • Z powodu sztywności klatki piersiowej należy wykonywać sztuczne oddychanie do czasu, aż klatka piersiowa stanie się na powrót podatna na ucisk mostka.
  • Wezwać karetkę pogotowia.
  • Ocenić obrażenia ciała: unieruchomić przy złamaniach i zwichnięciach.
  • Chłodzić i zabezpieczyć rany przed zakażeniem w oparzeniach.
  • W zależności od stanu przytomności poszkodowanego:                                                                                             
  • wezwać karetkę pogotowia, nawet jeśli jest przytomny;
  • jeśli jest nieprzytomny, ale ma zachowany oddech i krążenie, a jednocześnie wykluczamy uraz kręgosłupa i wstrząs – ułożyć poszkodowanego w pozycji bezpiecznej;
  • jeśli stwierdza się objawy wstrząsu – podjęcie odpowiednich działań: wezwać karetkę pogotowia.

 

 

 

Drgawki

  • Postępowanie sprowadza się do zapewnienia poszkodowanemu warunków ograniczających możliwość dalszych obrażeń.
  • Zabezpieczyć przed upadkiem i urazami.
  • Udrożnić drogi oddechowe, przytrzymać głowę.
  • Nie wkładać w usta poszkodowanego jakichkolwiek przedmiotów.
  • Nie krępować ciała poszkodowanego.
  • Ułożyć w pozycji bezpiecznej po zakończeniu napadu drgawkowego.
  • Kontrolować drożność dróg oddechowych i funkcji życiowych.
  • Wezwać pomoc medyczną.

 

Oparzenia

  • Odsunięcie poszkodowanego od źródła ciepła.
  • Ugaszenie odzieży. Palący się materiał usuwamy, jeśli jest przyczepiony do ubrania, lub pozostawiamy, gdy jest przyczepiony do skóry.
  • Zapewnić drożność dróg oddechowych (należy usunąć oparzonego z pomieszczenia zadymionego).
  • Natychmiast schłodzić zimną wodą oparzoną powierzchnię przez kilkanaście minut.
  • Przy oparzeniach w obrębie jamy ustnej i gardła poszkodowany powinien płukać gardło zimną wodą albo ssać kawałki lodu.
  • W przypadku oparzeń chemicznych należy spłukiwać oparzoną powierzchnię strumieniem bieżącej wody przez 15 minut.
  • Jedynie w przypadku oparzeń wapnem niegaszonym przed ich zmywaniem należy najpierw wytrzeć wapno na sucho.
  • Koniecznie zdjąć ciasne ozdoby (ze względu na obrzęk).
  • Rany zabezpieczyć opatrunkiem.
  • Przy wstrząsie ułożyć poszkodowanego w pozycji przeciwwstrząsowej.
  • Wezwać karetkę pogotowia.

 

 Omdlenia

  • Ułożyć poszkodowanego na plecach.
  • Usunąć ewentualne przyczyny (przewietrzyć pomieszczenie itp.).

 

Utrata przytomności

  • Wezwać pomoc.
  • Ocenić oddech.
  • Zanalizować przyczynę i możliwych następstw.
  • Jeżeli poszkodowany oddycha, po wykluczeniu urazów ułożyć go w pozycji bezpiecznej i kontrolować oddech.

 

POZYCJA BEZPIECZNA

  1. Osoba udzielająca pomocy przywodzi kończyny górne poszkodowanego do tułowia.
  2. Kończyny dolne układa razem.
  3. Klęka z tej strony poszkodowanego, w którą zamierza go obrócić.
  4. Rękę bliższą sobie układa pod kątem 90o. Następnie zgina w łokciu tak, aby dłoń była skierowana ku górze.
  5. Dalszą rękę przekłada w poprzek klatki piersiowej poszkodowanego i kładzie dłoń pod bliższym sobie policzkiem ofiary.
  6. Zgina dalszą kończynę dolną poszkodowanego w kolanie i stabilizuje, podkładając stopę pod drugą kończynę.
  7. Stabilizując dalszą kończynę górną poszkodowanego przy policzku ofiary jedną ręką, drugą ręką ciągnie do siebie uniesione kolano. Poszkodowany obraca się w stronę osoby udzielającej pomocy.
  8. Osoba udzielająca pomocy układa kończynę, za którą ciągną poszkodowanego tak, aby staw biodrowy i kolanowy były zgięte pod kątem prostym.
  9. Odgina głowę poszkodowanego ku tyłowi, aby udrożnić drogi oddechowe.
  10. Gdy to konieczne, wkłada rękę podłożoną pod policzek głębiej pod głowę, aby utrzymać odgięcie głowy ku tyłowi.
  11. Okrywa poszkodowanego, chroniąc przed utratą ciepła.
  12. Regularnie sprawdza oddech.
  13. Po 30 minutach kładzie poszkodowanego na drugim boku.

 

TECHNIKI PODSTAWOWYCH ZABIEGÓW REANIMACYJNYCH

Po rozpoznaniu zatrzymania serca (utrata przytomności + brak tętna w tętnicy szyjnej) należy:

  1. Ułożyć ratowanego na wznak na twardym podłożu.
  2. Odchylić głowę ratowanego ku tyłowi.
  3. Sprawdzić palcem jamę ustną i ewentualnie usunąć ciała obce.
  4. Rozpocząć wykonywanie sztucznego oddychania metodą usta-usta i masaż serca.

 

ODDECH METODĄ USTA-USTA

Osoba udzielająca pomocy klęczy z boku ratowanego na wysokości jego głowy, kładzie jedną dłoń na czole ratowanego, drugą podkłada pod kark, odginając głowę ratowanego ku tyłowi. Jeżeli żuchwa opada nadmiernie ku dołowi, należy dłonią (zamiast podkładać ją pod kark) ująć brodę i żuchwę podciągnąć ku górze. Osoba udzielająca pomocy nabiera głęboki wdech, zaciska nos ratowanego palcami dłoni trzymanej na czole, przykłada swe usta do ust ratowanego, możliwie szczelnie, i wdmuchuje w nie energicznie powietrze. W czasie wdmuchiwania powietrza klatka piersiowa ratowanego powinna unieść się ku górze. Jeżeli się nie unosi, wdech nie był skuteczny (prawdopodobnie w wyniku: niezaciśnięcia nosa ratowanego, niewystarczającego odgięcia głowy ku tyłowi, złego „uszczelnienia” ust ratownika z ustami ratowanego, mało energicznego wdmuchiwania powietrza przez ratownika). Wdech ratowanego następuje spontanicznie.

 

MASAŻ POŚREDNI SERCA

Masaż polega na rytmicznym uciskaniu mostka, powodującym ściśnięcie serca pomiędzy mostkiem a kręgosłupem i wypchnięcie krwi z komór serca do dużych tętnic. Aby masaż serca był skuteczny i nie powodował obrażeń (złamań żeber i mostka), mostek należy uciskać wyłącznie nadgarstkiem, co zapewnia odwiedzenie dłoni ku górze, a miejscem ucisku powinna być dokładnie linia środkowa ciała, w 1/3 dolnej części mostka, niesięgająca jego dolnego końca. U dzieci należy ułożyć jeden palec powyżej dołu mostka, wyczuć brzegi mostka (jego połączenie z żebrami) oraz dolny brzeg pomiędzy łukami żebrowymi. Przesunięcie nadgarstka w bok od linii środkowej powoduje uszkodzenie przyczepów żeber do mostka lub ich złamanie. Ułożenie nadgarstka zbyt nisko grozi złamaniem mostka i uszkodzeniem wątroby.

Przystępując do masażu, należy ułożyć dłonie jedna na drugiej, z palcami odgiętymi ku górze i skierowanymi poprzecznie do osi długiej klatki piersiowej (ratownik zajmuje pozycję u boku ratowanego). Pierwsze uciśnięcie mostka powinno być wykonane delikatnie, aby sprawdzić podatność klatki piersiowej (należy podkreślić, że w stanie śmierci klinicznej, powodującej zniesienie napięcia mięśni, dużo łatwiej jest ucisnąć mostek). Ucisk powinien powodować ugięcie mostka ok. 4–5 cm (u dziecka – 2,5–3,5 cm). W czasie wykonywania ucisków ratownik powinien mieć ręce wyprostowane w łokciach. Przy zwalnianiu ucisku nie należy odrywać nadgarstków od powierzchni klatki piersiowej.

 

KOORDYNACJA MASAŻU SERCA I SZTUCZNEGO ODDYCHANIA

Zależnie od sytuacji zabiegi wykonuje jeden ratownik albo dwóch. W przypadku dwóch ratowników jeden wykonuje sztuczne oddychanie, a drugi – masaż serca. Należy wtedy wykonywać ok. 12 oddechów na minutę (wdech co 5 sekund) i 60–80 ucisków klatki piersiowej. Jeżeli ratownik jest jeden, musi on naprzemiennie wykonywać zarówno masaż, jak i oddech. W tym celu uciska mostek 15 razy, a następnie wykonuje 2 kolejne szybkie oddechy (u dzieci: 5 ucisków i 1 oddech), nie czekając z drugim oddechem na całkowite opadnięcie klatki piersiowej ratowanego – ten cykl należy powtarzać.

W czasie wykonywania masażu serca powinna być wyczuwalna fala tętna na dużych tętnicach (tętnicy szyjnej, biodrowej). Co kilka minut należy na kilka sekund przerywać masaż serca i kontrolować na dużej tętnicy, czy nie powróciła własna czynność serca. Po stwierdzeniu własnej fali tętna, dowodzącej powrotu czynności serca, należy przerwać masaż. Zwykle trzeba jeszcze przez pewien czas kontynuować sztuczne oddychanie – do powrotu własnego skutecznego oddechu. Należy też bezwzględnie nadal kontrolować tętno, ponieważ może się zdarzyć ponowne zatrzymanie czynności serca.

Zabiegi reanimacyjne należy kontynuować przez godzinę. Spełnienie tego warunku możliwe jest przy obecności kilkuosobowej grupy ratowników, zmieniających się przy wykonywaniu zabiegów. Nie powinno się przerywać zabiegów przed przybyciem ambulansu reanimacyjnego pogotowia.

  

VII.            PROCEDURA POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELA Z DZIECKIEM SPRAWIAJĄCYM TRUDNOŚCI WYCHOWAWCZE LUB EDUKACYJNE

 

  1. Nauczyciel ma obowiązek przeprowadzenia diagnozy sytuacji dziecka w momencie pojawienia się trudności wychowawczych – pogłębiona obserwacja dziecka, przegląd istniejącej dokumentacji dziecka (karta zapisu do przedszkola, karta informacyjna o dziecku, opinie i orzeczenia psychologiczne i medyczne).
  2. Nauczyciel podejmuje działania wychowawcze zmierzające do eliminacji trudności i rozwiązania problemów dziecka:
  3. prowadzi rozmowy z dzieckiem;
  4. wymienia spostrzeżenia z drugim nauczycielem pracującym w danej grupie, wspólnie z nim ustala plan działania i opracowuje go w terminie jednego miesiąca od momentu dostrzeżenia problemu; 
  5. zgłasza problem dyrektorowi przedszkola, ewentualnie przekazuje wniosek o objęcie dziecka pomocą psychologiczno-pedagogiczną.
  6. Nauczyciel informuje rodziców o trudnościach wychowawczych lub edukacyjnych ich dziecka oraz zapoznaje ich z planem działań lub zakresem pomocy psychologiczno-pedagogicznej, jaka będzie dziecku udzielana. Rodzice pisemnie potwierdzają fakt zapoznania się z planem działań wychowawczych lub edukacyjnych. Jednocześnie zobowiązują się do rzetelnej współpracy.
  7. Nauczyciel wspomaga rodziców w pracy z dzieckiem poprzez :
  8. wskazanie odpowiadającej problemowi literatury;
  9. przekazywanie propozycji zabaw i ćwiczeń;
  10. dostarczanie wiedzy o instytucjach wspomagających rodzinę.
  11. Na najbliższym posiedzeniu Rady Pedagogicznej nauczyciel szczegółowo zapoznaje członków rady o zaistniałym problemie i przedstawia podjęte działania.
  12. Nauczyciel pracuje z dzieckiem według opracowanego programu, włącza do współpracy specjalistów zatrudnionych w przedszkolu.
  13. Adekwatnie do rozpoznanych przyczyn organizowanie pomocy dzieciom w celu przezwyciężenia trudności: dostosowanie form, metod pracy i wymagań do zaleceń psychologa lub opinii, orzeczenia z PPP.
  14. praca indywidualna z dzieckiem;
  15. indywidualizacja zadań stawianych dziecku;
  16. ścisła współpraca z rodzicami.

 

  1. W realizacji w/w. zadań współpracują: 
    1. nauczyciele wychowawcy;
    2. psycholog
    3. rodzice (prawni opiekunowie) dziecka.
  2. Nauczyciel na bieżąco informuje rodziców o przebiegu pracy z dzieckiem.
  3. Kierując się dobrem dziecka w przypadku pojawiających się problemów rozwojowych i braku współpracy, dyrektor przeprowadza w obecności nauczycieli grupy rozmowę z rodzicami i sporządza z tego spotkania notatkę służbową.
  4. Wszelkie sygnały na temat zachowania dziecka kierowane do nauczyciela muszą zostać odnotowane w zeszycie współpracy z rodzicami.
  5. W sytuacji, kiedy dziecko w dalszym ciągu stwarza problemy wychowawcze, a rodzic nie wykazuje należytej współpracy z wychowawcą, dyrektor przedszkola może skierować wniosek do Sądu Rodzinnego, w celu wglądu w sytuację rodzinną dziecka.

 

VIII.            PROCEDURA WSPIERANIA ROZWOJU DZIECKA NADPOBUDLIWEGO

 

  1. Zespół nadpobudliwości psychoruchowej to nadmierna pobudliwość układu nerwowego, na ogół objawiająca się przez nadruchliwość, wzmożoną pobudliwość emocjonalną i/lub specyficzne zaburzenia w sferze poznawczej. Inaczej mówiąc to odmienna praca mózgu, która uniemożliwia dziecku kontrolowanie swoich zachowań, a więc także kontrolowanie uwagi i ruchów. Jest stałą cechą dziecka, która może zmieniać się w miarę jak ono dorasta.

 

  1. Wyróżnić można trzy charakterystyczne dla nadpobudliwości grupy objawów:
  2. nasilone zaburzenia uwagi – niemożność jej skoncentrowania (sfera poznawcza);
  3. nadmierna impulsywność (sfera emocjonalna);
  4. nadmierna ruchliwość (sfera ruchowa).

 

 

 

  1. Postępowanie nauczyciela wobec dziecka nadpobudliwego:
  2. ustalanie stałych i jednoznacznych zasad, przypominanie dziecku o obowiązujących zasadach oraz konsekwentne ich respektowanie,;
  3. stwarzanie dziecku „uporządkowanego świata”;
  4. stosowanie krótkich, czytelnych komunikatów;
  5. szukanie konstruktywnych form rozładowania nadruchliwości;
  6. częste chwalenie dziecka, zauważanie drobnych sukcesów;
  7. prowadzenie „zeszytu korespondencji”;
  8. niekaranie dziecka za objawy niezależne od niego;
  9. przygotowywanie dziecka na nową sytuację i ustalenie nieprzekraczalnych zasad;
  10. rozkładanie trudniejszych zadań na etapy, dzielenie dłuższych poleceń na części;
  11. dostosowanie tempa pracy do możliwości dziecka;
  12. stosowanie przerw, zabaw ruchowych;
  13. docenianie trudu włożonego w pracę dziecka nadpobudliwego;
  14. stosowanie metod wyciszających, relaksujących.

 

  1. Przedszkole zapewnia dzieciom nadpobudliwym:
  2. zindywidualizowaną pracę w toku zajęć;
  3. możliwość uczestniczenia w indywidualnej terapii

 

  1. Rodzicom dziecka nadpobudliwego przedszkole oferuje:
  2. stałą i systematyczną współpracę z wychowawcą, celem ustalenia wspólnych kierunków pracy  z dzieckiem (wspólny front działania dom-przedszkole);
  3. literaturę tematyczną,

 

  1. Nauczyciele uczniów nadpobudliwych mają możliwość:
  2. udziału w organizowanych przez Przedszkole szkoleniach;
  3. konsultacji ze specjalistami z PPP celem uzyskania wskazówek i zaleceń do pracy z dzieckiem.

 

  IX.            PROCEDURA KORZYSTANIA Z OGRODU PRZEDSZKOLNEGO

 

  1. Dzieci mogą przebywać w ogrodzie przedszkolnym wyłącznie pod opieką nauczycielki lub innej osoby dorosłej.
  2. Podczas zabawy dzieci przestrzegają ustalonych wcześniej zasad bezpieczeństwa.
  3. Na teren placu zabaw zabrania się wprowadzać psy, śmiecić.
  4. Z urządzeń placu zabaw mogą korzystać wyłącznie dzieci uczęszczające do tego przedszkola.
  5. Dzieciom nie wolno:
  • spychać się ze zjeżdżalni i innych sprzętów stanowiących wyposażenie ogrodu;
  • podchodzić zbyt blisko huśtawki ważki, która jest w ruchu;
  • siedzieć bokiem na siedzisku;
  • obsypywać się piachem;
  • niszczyć sprzętu ogrodowego;
  • wychodzić samowolnie z ogrodu przedszkolnego;
  • załatwiać czynności fizjologicznych na terenie ogrodu przedszkolnego;
  • zrywać ani jeść owoców znajdujących się w ogrodzie;
  • odchodzić z ogrodu przedszkolnego bez pożegnania z nauczycielką.

 

  1. Przed wyjściem z budynku z przedszkola i przed wejściem do budynku przedszkola z ogrodu przedszkolnego obowiązuje zbiórka przy nauczycielu w wyznaczonym przez niego miejscu. Nauczycielka musi przeliczyć dzieci przed wyjściem do ogrodu i po wejściu z ogrodu do budynku.
  1. Kosz z zabawkami w ogrodzie przedszkolnym może wyjmować wyłącznie nauczycielka opiekująca się daną grupą dzieci.
  2. Nauczycielka rozdziela zabawki pomiędzy dzieci.
  3. Nauczycielka pomaga korzystać dzieciom z zabawek i urządzeń stanowiących wyposażenie placu zabaw.
  4. Dzieci mają prawo korzystać z każdego sprzętu i przyboru tylko pod nadzorem nauczyciela.
  5. Nauczycielka lub pomoc nauczyciela dba o to, aby dzieci po zabawie uprzątnęły zabawki, po czym odkłada je na wyznaczone miejsce.
  6. Nauczycielka dba o to, aby dzieci zarówno wchodząc na plac zabaw, jak i schodząc z niego poruszały się w zwartej kolumnie.
  7. Wszyscy pracownicy przedszkola mają obowiązek dbać o kwiaty i rośliny znajdujące się na terenie placu zabaw oraz zgłaszać dyrektorowi wszelkie uszkodzenia sprzętu.
  8. Plac zabaw należy codziennie rano sprawdzać, porządkować — odpowiedzialny jest pracownik gospodarczy.
  9. W przypadku obecności więcej niż jednej grupy dzieci przedszkolnych w ogrodzie przedszkolnym, zarówno nauczyciele jak i pomoc nauczyciela (również woźna) są zobowiązani do czuwania nad bezpieczeństwem wszystkich obecnych tam dzieci.

 

 

     X.            PROCEDURA BEZPIECZNEGO UŻYTKOWANIA SPRZĘTU SPORTOWEGO

 

  1. Ćwiczenia prowadzone są z zastosowaniem metod i urządzeń zapewniających pełne bezpieczeństwo ćwiczących.
  2. Stan techniczny urządzeń i sprzętu sportowego sprawdza się przed każdymi zajęciami.
  3. Prowadzący zajęcia zapoznaje biorących w nich udział z zasadami bezpiecznego wykonywania ćwiczeń oraz uczestniczenia w grach i zabawach.
  4. Niedopuszczalne jest wydawanie dzieciom sprzętu, którego użycie może stworzyć zagrożenie dla zdrowia lub życia.
  5. Korzystanie ze sprzętu sportowego może odbywać się wyłącznie pod opieką nauczyciela.
  6. Korzystać ze sprzętu należy wyłącznie zgodnie z jego przeznaczeniem.
  7. Nauczyciele informują wychowanków o zasadach bezpieczeństwa na zajęciach oraz korzystania ze sprzętu sportowego podczas każdych zajęć z wykorzystaniem sprzętu sportowego.

 

  XI.            PROCEDURA POSTĘPOWANIA W RAZIE WYSTĄPIENIA OBFITYCH OPADÓW ŚNIEGU, OBLODZEŃ I INNYCH ZAGROŻEŃ ZWIĄZANYCH Z PORĄ ROKU

 

  1. W przypadku wystąpienia obfitych opadów śniegu lub oblodzeń, powodujących śliskość na drogach (i chodnikach) prowadzących do budynku, pracujący pracownik do prac ciężkich lub pracownik gospodarczy zobowiązani są na bieżąco podejmować działania doprowadzające nawierzchnię do stanu bezpiecznego (tzn. odgarniać śnieg, posypywać powierzchnię piaskiem z solą, usuwać oblodzenia).
  2. W sytuacji powstania na dachu sopli lodu i zwisów śnieżnych zagrażających bezpieczeństwu dyrektor podejmuje działania zapewniające bezpieczne wchodzenie i wychodzenia z przedszkola. Dyrektor może w takiej sytuacji powiadomić Straż pożarną o w/w niebezpieczeństwie.
  3. Dyrektor jest zobowiązany do zapewnienia środków służących utrzymaniu dróg w stanie bezpiecznym (sól, piasek, szufle, miotły).
  4. W sytuacji silnego zalodzenia i obfitych opadów śniegu, silnych wiatrów, gradobicia dyrektor podejmuje decyzję o zakazie wychodzenia z dziećmi poza teren budynku.

 

XII.            PROCEDURA POSTĘPOWANIE W SYTUACJI ZAGROŻENIA TERRORYSTYCZNEGO

 

  1. W razie wtargnięcia napastników do obiektu

Każdy pracownik powinien:

  1. poddać się woli napastników- wykonywać ściśle ich polecenia;
  2. starać się zwrócić uwagę napastnikom, że mają do czynienia z ludźmi;
  3. pytać się o pozwolenie w momencie, gdy chce się zwrócić do dzieci z jakimś poleceniem;
  4. zapamiętać szczegóły dotyczące porywaczy i otoczenia;
  5. starać się uspokoić dzieci – zapanować w miarę nad własnymi emocjami;
  6. w chwili podjęcia działań zmierzających do uwolnienia, wykonywać  polecenia grupy antyterrorystycznej;
  7. po zakończeniu akcji: nauczyciel powinien sprawdzić  obecność dzieci celem upewnienia się, czy wszyscy opuścili budynek- o braku któregokolwiek dziecka poinformować policję.

 

  1. Użycia broni palnej na terenie przedszkola
  • W sytuacji bezpośredniego kontaktu z napastnikami nauczyciel powinien:
  1. nakazać dzieciom położyć się na podłodze;
  2. starać się uspokoić dzieci;
  3. jeżeli terroryści wydają polecenia, dopilnować , aby dzieci wykonywały je spokojnie

 

  • Każdy pracownik, który ma możliwość zatelefonowania powinien zadzwonić po numer alarmowy:  997, 112.

 

  • Po opanowaniu sytuacji: Dyrektor lub inna osoba zastępująca dyrektora  powinna upewnić się o liczbie osób poszkodowanych i sprawdzić, czy strzały z broni palnej nie spowodowały innego zagrożenia (np. pożaru). Następnie powinna zadzwonić  lub wyznaczyć osobę, która zadzwoni pod jeden z numerów alarmowych (podanych na początku w/w procedur).

 

  • Dyrektor Przedszkola lub osoba go zastępująca dyrektora powinien:
  1. udzielić pierwszej pomocy najbardziej potrzebującym;
  2. w przypadku, gdy ostrzał spowodował inne zagrożenie podejmować odpowiednie do sytuacji działania;
  3. zapewnić osobom uczestniczącym w zdarzeniu pomoc psychologiczną.

 

XIII.            PROCEDURA AWARYJNA W RAZIE ZAGROŻENIA PODŁOŻENIEM  ŁADUNKU WYBUCHOWEGO

 

  1. Informacja o podłożeniu bomby
  • Jeżeli jest to informacja telefoniczna pracownik odbierający tę informację powinien:
  1. słuchać uważnie, zapamiętać jak najwięcej;
  2. zapisywać ( jeśli jest to może) te informacje;
  3. postarać się ustalić, czy dzwoniącym jest osoba dorosła;
  4. zwrócić uwagę na szczegóły dotyczące głosu i nawyki mówiącego oraz wszelkie dźwięki w tle;
  5. nigdy nie odkładać pierwszy słuchawki.

 

  • Osoba odbierająca telefon powinna starać się zatrzymać dzwoniącego przy telefonie tak długo, jak to możliwe i zawiadomić kogoś wstępnie umówionym sygnałem, aby można było zgłosić prośbę o wyśledzenie dzwoniącego.

 

  • Druga osoba dzwoni w tym samym czasie pod numer „997”. Informuje operatora „”Imię i nazwisko”, dzwonię z Samorządowego Przedszkola w Nasielsku. Właśnie mamy telefon na drugiej linii z groźbą podłożenia ładunku wybuchowego. Numer tej linii to (podać numer telefonu).  Proszę wyśledzić dzwoniącego.”

 

  • Podać wszystkie dodatkowe informacje, jakich potrzebować będzie operator. Należy to zrobić szybko.

 

  • Dyrektor powinien ocenić, czy należy ogłosić ewakuację zagrożonego budynku.
    Po podjęciu decyzji o ewakuacji:
  1. jeśli to możliwe, nie wszczynać formalnego alarmu, użyć telefonów osobistych w celu ewakuacji  z zagrożonych pomieszczeń;
  2. jeśli zachodzi konieczność ewakuacji całego przedszkola, uruchomić alarm przeciwpożarowy.

 

  • Dyrektor może też zdecydować o powiadomieniu straży pożarnej i policji, jeśli w jego opinii jest to uzasadnione oraz  organ prowadzący przedszkole.

 

  • Do czasu przybycia policji akcją kieruje dyrektor, który:
  1. zarządza, aby użytkownicy pomieszczeń dokonali sprawdzenia, czy w pomieszczeniach znajdują się podejrzane rzeczy, paczki, przedmioty których wcześniej tam nie było;
  2. czy widoczne są ślady przemieszczenia elementów wyposażenia pomieszczeń;
  3. czy widoczne są zmiany w wyglądzie zewnętrznym przedmiotów;
  4. czy emitowane są sygnały dźwiękowe (mechanizmów zegarowych) lub świecące elementy elektroniczne;
  5. zarządza, aby pracownicy obsługi sprawdzili pomieszczenia ogólnodostępne: korytarze, hole, toalety oraz otoczenie zewnętrzne.

 

  • Nie wolno dotykać przedmiotów, urządzeń, rzeczy, które budzą podejrzenie, że mogą być ładunkami wybuchowymi. O ich umiejscowieniu powiadamia się policję, która podejmuje akcję.

 

  • Należy zachować spokój, nie dopuścić do przejawów paniki.

 

UWAGI

  1. W realizacji każdego z wyżej wymienionych punktów sporządza się notatkę, którą należy bezzwłocznie przekazać  organowi prowadzącemu przedszkole.

 

  1. Powróć do zajęć przedszkolnych po przeszukaniu budynku i uzyskaniu zapewnienia ze strony służb, że jest bezpieczny.

 

  1. Nie nadawaj zdarzeniu rozgłosu większego niż jest to konieczne.

 

  1. Jeśli otrzymano powiadomienie o groźbie podłożenia ładunku wybuchowego za pośrednictwem policji lub innej instytucji, postępować zgodnie z procedurą XIII.

 

  1. Osoba odbierająca telefon/groźbę, powinna w miarę możliwości wypełnić raport o otrzymaniu groźby podłożenia ładunku wybuchowego. Jeżeli jest to wiadomość pisemna, pracownik po jej otrzymaniu powinien:
  1. zabezpieczyć ją tak, aby nikt jej nie dotykał do chwili przekazania jej policji;
  2. poinformować dyrektora przedszkola;
  3. zadzwonić pod jeden z poniższych numerów alarmowych (podanych na początku w/w procedur)

 

  1. Dyrektor Przedszkola lub osoba zastępująca dyrektora informuje telefonicznie wszystkich pracowników przedszkola oraz wszystkich rodziców dzieci uczęszczających do przedszkola o zaistniałym zagrożeniu

 

 

  1. Dyrektor:
  2. powiadamia o zagrożeniu personel przedszkola, w sposób nie wywołujący paniki;
  3. zarządza przeprowadzenie ewakuacji zgodnie  z obowiązującą instrukcją;
  4. zabezpiecza ważne dokumenty, pieniądze.

 

  1. W przypadku odnalezienia podejrzanego przedmiotu: 
  2. nikomu nie wolno go dotykać  do czasu przyjazdu policji;
  3. ograniczyć dostęp osobom postronnym.

 

  1. W przypadku wykrycia/znalezienia bomby należy: 
  2. nie dotykać podejrzanego przedmiotu;
  3. poinformować dyrektora;
  4. zadzwonić pod jeden z numerów alarmowych (podanych na początku w/w procedur);
  5. zabezpieczyć, w miarę możliwości, rejon zagrożenia w sposób uniemożliwiający dostęp osobom postronnym –głównie dzieciom;
  6. powiadomić o zagrożeniu personel przedszkola, w sposób nie wywołujący paniki;
  7. zarządzić przeprowadzenie ewakuacji zgodnie z obowiązującą instrukcją;
  8. zabezpieczyć ważne dokumenty, pieniądze.

 

  1. Po wybuchu bomby należy:
  2. ocenić, w miarę możliwości, sytuację pod kątem ilości osób poszkodowanych i upewnij się, jakiego rodzaju zagrożenia spowodował wybuch;
  3. zadzwonić pod jeden z numerów alarmowych (podanych na początku w/w procedur);
  4. udzielić pierwszej pomocy najbardziej potrzebującym;
  5. sprawdzić bezpieczeństwo dróg ewakuacyjnych, a następnie zarządzić przeprowadzenie ewakuacji zgodnie z obowiązującą instrukcją;
  6. w przypadku , gdy wybuch spowodował inne zagrożenie, podjąć działania odpowiednie do sytuacji.

 

XIV.            PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU EKSPLOZJI LUB ZAGROŻENIA EKSPLOZJĄ

1.      Eksplozja

  • Osoba odpowiedzialna dyrektor lub inna osoba zastępująca dyrektora wydaje polecenie:
  1. KRYJ SIĘ po zaobserwowaniu pierwszych oznak eksplozji;
  2. Jeśli eksplozja wystąpiła na terenie budynku, natychmiast po przejściu fali uderzeniowej i uruchamia akcję EWAKUACYJNĄ.

 

  • Osoba odpowiedzialna: dyrektor lub inna osoba zastępująca dyrektora powiadamia Komendę Straży Pożarnej.

 

  • Osoba odpowiedzialna dyrektor lub inna osoba zastępująca dyrektora Powiadamia Komendę Policji. Pracownicy podają nazwiska brakujących dzieci dyrektorowi przedszkola.

 

  • Dyrektor zgłasza nazwiska dzieci lub pracowników, których miejsca pobytu nie da się ustalić, Straży Pożarnej i policji.

 

  • Przed uzyskaniem pozwolenia od straży pożarnej nie wolno zezwolić na powrót dzieci i pracowników do budynku przedszkola.

 

  • Po uzyskaniu pozwolenia od straży pożarnej należy uruchomić wszelkie dodatkowe działania niezbędne do usunięcia szkód lub ogłosić powrót do normalnych zajęć.

 

  1. Zagrożenie eksplozją
  • Osoba odpowiedzialna dyrektor lub inna osoba zastępująca dyrektora wydaje polecenie: OPUŚCIĆ BUDYNEK- Uruchamia akcję ewakuacyjną.
  • Osoba odpowiedzialna dyrektor lub inna osoba zastępująca dyrektora powiadamia komendę straży pożarnej.
  • Osoba odpowiedzialna dyrektor lub inna osoba zastępująca dyrektora powiadamia komendę policji.
  • Pracownicy podają pełną liczbę dzieci i nazwiska brakujących przedszkolaków.
  • Dyrektor zgłasza nazwiska dzieci lub pracowników, których miejsca pobytu nie da się ustalić, straży pożarnej i policji.
  • Przed uzyskaniem pozwolenia od straży pożarnej nie wolno zezwolić na powrót dzieci i pracowników do budynku przedszkola.
  • Po uzyskaniu pozwolenia od straży pożarnej należy uruchomić wszelkie dodatkowe działania niezbędne do usunięcia szkód lub ogłosić powrót do normalnych zajęć.

 

XV.            PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU SKAŻENIA CHEMICZNEGO

 

  1. Jeśli dojdzie do skażenia chemicznego, osobą odpowiedzialną jest dyrektor lub inna osoba zastępująca dyrektora która  powiadamia służby ratownicze próbując określić rodzaj środka.
  2. Służby ratownicze( straż pożarna, policja) mogą zarządzić ewakuację przedszkola.
  3. Jeśli to konieczne, dyrektor wprowadza Procedurę Ewakuacji.
  4. Każdy związek chemiczny, który może zagrozić dzieciom wewnątrz budynku z całą pewnością zagrozi im również na zewnątrz. Jeśli czas jest krytycznym czynnikiem, konieczna może się okazać ewakuacja. W takiej sytuacji kierunek ewakuacji powinien przecinać kierunek wiatru. Nigdy w takiej sytuacji nie przeprowadza sie ewakuacji z wiatrem ani pod wiatr.
  5. Dyrektor powiadamia Organ Prowadzący przedszkole.
  6. Nauczyciele podają nazwiska brakujących dzieci dyrektorowi przedszkola.
  1. Dyrektor , zgłasza straży pożarnej i policji nazwiska dzieci lub pracowników, których miejsca pobytu nie da się ustalić.
  2. Dopóki zagrożenie nie  minie i  straż pożarna lub policja nie ogłosi, że niebezpieczeństwo zostało zażegnane, nie wolno dzieciom ani pracownikom powrócić do budynku ani na teren przedszkola.
  3. Po powrocie do przedszkola dokładnie należy wywietrzyć wszystkie pomieszczenia, otwierając wszystkie okna i drzwi.

 

XVI.            PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU POŻARU

 

  1. Pożar w budynku przedszkola
  1. Natychmiast uruchomić procedurę ewakuacji.
  2. Powiadomić komendę straży pożarnej.
  3. Powiadomić komendę policji.
  4. Zorganizować gaszenie ognia do czasu przyjazdu straży pożarnej. (To zadanie powinno być wykonywane wyłącznie przez przeszkolone osoby. Nie wolno ryzykować zdrowia i życia pracowników. Zalecana jest ewakuacja).
  5. Upewnić się należy, że wszystkie drogi dojazdowe są wolne dla pojazdów straży pożarnej.
  6. Nauczyciele zgłaszają nazwiska brakujących dzieci dyrektorowi przedszkola.
  7. Dyrektor , zgłasza straży pożarnej i policji nazwiska dzieci lub pracowników, których miejsca pobytu nie da się ustalić.
  8. Dyrektor powiadamia zarządcę budynku o pożarze i o uszkodzeniach lub podejrzeniu uszkodzeń instalacji.
  9. Dyrektor powiadamia Organ Prowadzący.
  10. Dyrektor nie pozwala dzieciom ani pracownikom powrócić do budynku, dopóki straż pożarna lub policja nie ogłosi, że zagrożenie minęło.

 

  1. Ogień w pobliżu przedszkola
  2. Pracownik , który zauważy ogień w pobliżu przedszkola informuje o tym dyrektora, osobę zastępującą dyrektora.
  3. Osoba zarządzająca placówką ma za zadanie ocenić konieczność uruchomienia jakiejkolwiek akcji. Jeśli nie ma takiej potrzeby, nie przerywa zajęć w salach. Powiadamia straż pożarną.
  4. Jeśli ogień zagraża przedszkolu, przeprowadza działania od 1 do 10  z powyższej procedury.

 

XVII.            PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU AGRESYWNEGO INTRUZA LUB  ZŁODZIEJA NA TERENIE PLACÓWKI

 

  1. Jeśli pracownik przedszkola zauważy podejrzaną osobę (agresywną) na terenie przedszkola powiadamia dyrektora przedszkola lub osobę zastępującą dyrektora lub pracownika gospodarczego.
  2. Jeśli dyrektora nie ma w placówce, osoba zastępująca go dzwoni do dyrektora, a następnie dzwoni na telefony alarmowe na numer 997 lub 112 i powiadamia policję o zaistniałej sytuacji  w celu wsparcia.
  3. Nauczyciele zamykają drzwi do sal.
  4. Dyrektor powiadamia Organ Prowadzący o zaistniałej sytuacji.
  5. Jeżeli policja nie zaleci inaczej, wszyscy pracownicy utrzymują dzieci w zamkniętych salach zabaw do odwołania.
  6. Nauczyciel nadzoruje sytuację w sali.
  7. Należy podjąć wszelkie działania, mające na celu uchronienie dzieci  i pracowników przed agresywnym intruzem.
  8. Dyrektor w rozmowie z intruzem powinien wysyłać prawidłowe sygnały niewerbalne:
  1. nie zbliżać się nadmiernie (zdenerwowana lub wystraszona osoba może poczuć się zagrożona przez kogoś, kto stoi zbyt blisko), utrzymywać dystans od 0,5m do 1m.;
  2. unikać: wpatrywania się w intruza, niebezpiecznych sygnałów takich, jak zaciśnięte pięści i podniesiony głos;
  3. unikać oznak zdenerwowania;
  4. pozostać przy nim do przyjazdu policji .

 

 

XVIII.            PROCEDURA AWARYJNA W PRZYPADKU NIEBEZPIECZNEJ SYTUACJI W BEZPOŚREDNIM SĄSIEDZTWIE PRZEDSZKOLA

 

  1. Jeśli pracownik przedszkola zauważy niebezpieczną sytuację w bezpośrednim sąsiedztwie przedszkola powiadamia dyrektora przedszkola lub osobę zastępującą dyrektora.
  2. Jeśli dyrektora nie ma w placówce, osobą zastępująca go lub pracownik gospodarczy dzwoni do dyrektora, a następnie dzwoni na telefony alarmowe na numer 997 lub 112 i powiadamia policję o zaistniałej sytuacji  i prosi o wsparcie.
  3. Po otrzymaniu ostrzeżenia, pracownicy zamykają i zabezpieczają wszystkie drzwi zewnętrzne oraz okna.
  4. Nauczyciele zamykają drzwi do sal.
  5. Nauczyciel nadzoruje sytuację w grupie.
  6. W salach, które są wyposażone w rolety należy je zaciągnąć.
  7. Należy podjąć wszelkie działania, mające na celu uchronienie dzieci
    i pracowników przed zranieniem odłamkami szkła, gdyby doszło do wybicia okien.
  8. W obliczu zagrożenia wszystkie dzieci znajdujące się na zewnątrz budynku powinny powrócić do sal.
  9. Dyrektor lub osoba wyznaczona przez niego prowadzi dokładny zapis zdarzeń, rozmów i podjętych działań wraz z czasem ich wystąpienia.
  10. Pracownicy Obsługi przygotowują apteczki pierwszej pomocy.
  11. Dyrektor współpracuje ze służbami porządkowymi w celu wyeliminowania zagrożenia.
  12. Po zniwelowaniu niebezpiecznej sytuacji dyrektor wydaje polecenie powrotu do normalnych zajęć.

 

XIX.            PROCEDURA  POSTĘPOWANIA  W  PRZYPADKU  OTRZYMANIA  PRZESYŁKI NIEWIADOMEGO  POCHODZENIA

 

  1. W przypadku otrzymania jakiejkolwiek przesyłki niewiadomego pochodzenia lub budzącej podejrzenia z jakiegoś innego powodu:
  • braku informacji o nadawcy;
  • braku adresu nadawcy;
  • przesyłka pochodzi od nadawcy lub z miejsca, z którego nie spodziewamy się

            należy:

  1. nie otwierać tej przesyłki.;
  2. umieścić tę przesyłkę w grubym worku plastikowym, szczelnie zamknąć;
  3. worek ten należy umieścić w drugim grubym plastikowym worku, szczelnie należy zamknąć, zakleić taśmą klejącą;
  4. paczki nie należy przemieszczać, pozostawić na miejscu;
  5. powiadomić posterunek policji (nr tel. 997, komórka 112) lub straż pożarną (nr tel. 998). Służby te podejmą wszystkie niezbędne kroki w celu bezpiecznego przejęcia przesyłki.

 

  1. W przypadku, gdy podejrzana przesyłka została otwarta i zawiera jakąkolwiek podejrzaną zawartość w formie stałej lub płynnej, należy:
  1. Możliwie nie naruszać tej zawartości: nie rozsypywać, nie przenosić;
  2. nie dotykać, nie wąchać, nie powodować ruchu powietrza w pomieszczeniu (zamknąć okna);
  3. umieścić całą zawartość w worku plastikowym, zamknąć go i zakleić taśmą;
  4. dokładnie umyć ręce;
  5. zaklejony worek umieścić w drugim worku, zamknąć go i zakleić;
  6. ponownie dokładnie umyć ręce;
  7. w przypadku braku odpowiednich opakowań należy unikać poruszania i przemieszczania przesyłki;
  8. bezzwłocznie powiadomić posterunek policji (nr tel. 997, komórka 112) lub straż pożarną (nr tel. 998) i stosować się do ich wskazówek.

 XX.            PROCEDURA POSTĘPOWANIA  W  PRZYPADKU  SYGNAŁÓW WSKAZUJĄCYCH NA  ZANIEDBYWANIE  DZIECKA

 

  1. Ogólne objawy i sygnały wskazujące na stosowanie przemocy wobec dziecka wyróżnia się  cztery  podstawowe  kategorie  złego  traktowania  dziecka:
  • stosowanie  przemocy  fizycznej;
  • stosowanie przemocy  psychicznej  (emocjonalnej);
  • wykorzystywanie seksualne;
  • Dziecko  doznające  przemocy  fizycznej:
    • może mieć  siniaki,  oparzenia,  opuchlizny  na  różnych  częściach  ciała  i  rany  w  różnych  fazach  gojenia  się;
    • może mieć  rany  twarzy  i  głowy,  sińce  pod  oczami;
    • może mieć  złamania  i  zwichnięcia  –  powtarzające się;
    • może być  agresywne  lub  apatyczne;
    • okazuje lęk  przed  nagłym  dotknięciem  (unik,  skulenie  się);
    • unika kontaktów  społecznych  lub  wdaje  się  w  częste  bójki  z  innymi  dziećmi;
    • często kłamie;
    • może nadużywać  substancji  psychoaktywnych;
    • może podejmować  próby  samobójcze;
    • mogą występować  zaburzenia.

 

  • Dziecko  doznające  przemocy  emocjonalnej:
  • może mieć  mimowolne  ruchy  mięśni  –  szczególnie  twarzy;
  • mieć  zaburzenia  mowy  (wynikające  z  napięcia  nerwowego);
    • może mieć  dolegliwości  psychosomatyczne  (bóle  brzucha,  bóle  głowy,  mdłości;
  • może przejawiać  brak  poczucia  pewności  siebie;
  • może wykazywać  zachowania  destrukcyjne,  wycofanie  się,   depresję;
  • może okazywać  nadmierne  podporządkowanie  się  dorosłym;
  • często kłamać,  może  wykazywać  nieadekwatny  lęk  przez  konsekwencjami  różnych  działań  oraz  lęk  przed  porażką.

 

  • Dziecko wykorzystywane  seksualnie:
  • może okazywać  lęk  przed  określoną  osobą  lub  określonymi  miejscami;
  • może objawiać  nieuzasadniony  lęk  przed  badaniami  lekarskimi;
  • jego rysunki  mogą  mieć  tematykę  seksualną;
  • może wykazywać  nadmierną  pobudliwość  seksualną  (znajomość  zachowań  seksualnych  oraz  anatomii  narządów  płciowych);
  • może objawiać  zachowania   destrukcyjne;
  • może przejawiać  zaburzenia.

 

  • Dziecko  zaniedbywane:
  • może przejawiać  zaburzenia  natury  emocjonalnej i  wychowawczej;
  • może objawiać  zaniedbania  natury  estetycznej;
  • może mieć  częste  nieobecności  w  przedszkolu, które są nie zgłaszane przez rodziców;
  • jeżeli Nauczyciel będzie miał podejrzenie, że dziecko jest zaniedbane lub stosuje się wobec niego przemoc należy o tym fakcie poinformować dyrektora przedszkola.

 

  1. Dyrektor może zwołać radę pedagogiczną w celu przeanalizowania sytuacji dziecka.
  1. Rada pedagogiczna może zdecydować wprowadzenia procedury „Niebieskiej karty”.
  2. Dyrektor może powiadomić policję lub sąd rodzinny w celu wglądu w sytuację rodzinną dziecka.
  3. Ze wszystkich podjętych działań zarówno nauczyciel jak i dyrektor przedszkola sporządza notatki służbowe.

 

XXI.                PROCEDURA W PRZYPADKU, GDY NAUCZYCIEL PODEJRZEWA, ŻE DZIECKO Z PRZEDSZKOLA CHCE ODEBRAĆ RODZIC/OPIEKUN PRAWNY BĘDĄCY POD WPŁYWEM ALKOHOLU LUB NARKOTYKÓW

 

  1. Nauczyciel nie wydaje dziecka i zawiadamia dyrektora placówki.
  2. Zawiadamia o zaistniałym fakcie drugiego rodzica/ prawnego opiekuna lub inną osobę upoważnioną przez rodziców do odebrania dziecka z przedszkola.
  3. W przypadku odmowy odebrania dziecka przez inne osoby upoważnione do odbioru, dyrektor lub nauczyciel powiadamia o zaistniałej sytuacji jednostkę policji.
  4. Po rozpoznaniu przez Policję sytuacji domowej dziecka dyrektor przedszkola i Policja podejmują decyzję o dalszym postępowaniu w sprawie.
  5. Po zdarzeniu dyrektor przedszkola przeprowadza rozmowę z rodzicami w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji oraz zobowiązuje ich do przestrzegania zasad określonych w Procedurach bezpieczeństwa dziecka w przedszkolu.
  6. Po zakończeniu działań interwencyjnych dotyczących zaistniałego zdarzenia nauczyciel sporządza notatkę służbową i przekazuje ją dyrektorowi placówki.
  7. Jeśli w/w sytuacja powtarza się dyrektor zobowiązany jest powiadomić Centrum Pomocy Rodzinie i powiadomić rodziców o podjętych działaniach.

 

XXII.            PROCEDURA W  PRZYPADKU, GDY DZIECKO NIE ZOSTANIE ODEBRANE   Z PRZEDSZKOLA

  1. Jeśli dziecko nie zostanie odebrane z przedszkola w godzinach funkcjonowania placówki, nauczyciel powiadamia o tym fakcie dyrektora przedszkola.
  2. Dyrektor lub pod jego nieobecność nauczyciel zawiadamia o zaistniałej sytuacji rodziców /prawnych opiekunów i zobowiązuje ich do niezwłocznego odebrania dziecka z przedszkola.
  3. Jeśli próba zawiadomienia rodziców się nie powiedzie, dyrektor lub nauczyciel zwraca się o pomoc do policji w celu ustalenia miejsca pobytu rodziców/ prawnych opiekunów.
  4.  Po konsultacji z policją dyrektor lub nauczyciel może:
  1. podjąć decyzję o odprowadzeniu dziecka do domu, jeśli rodzice/ prawni opiekunowie lub inne osoby upoważnione do odbioru dziecka są w domu i z obserwacji  wynika, że mogą sprawować opiekę nad dzieckiem (np. nie są pod wpływem alkoholu, środków odurzających, itp.);
  2. zwrócić się do policji z prośbą o podjęcie dalszych działań przewidzianych prawem, łącznie z umieszczeniem dziecka w pogotowiu opiekuńczym.
  3. Nauczyciel sporządza ze zdarzenia notatkę służbową, którą przekazuje dyrektorowi przedszkola.
  4. Po zdarzeniu dyrektor przeprowadza rozmowę z rodzicami/prawnymi opiekunami dziecka w celu wyjaśnienia sytuacji oraz zobowiązuje ich do przestrzegania prawa obowiązującego w przedszkolu.
  5. Jeśli przypadki nieodbierania dziecka z przedszkola powtarzają się, dyrektor zobowiązany jest powiadomić Sąd Rodzinny i poinformować rodziców/prawnych opiekunów o podjętych działaniach.

 

XXIII.            PROCEDURA „NIEBIESKA KARTA”

Co to jest przemoc w rodzinie?

Przemoc w rodzinie to jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie, naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny, a także innych osób wspólnie zamieszkujących   lub   gospodarujących,   w   szczególności   narażające   te   osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.

 

Zakres procedury

Procedura określa odpowiedzialność przedszkola jako instytucji oraz sposoby reagowania i  zakres   podejmowanych   działań   w   ramach   procedury   „Niebieskie   Karty”   w   sytuacji zagrożenia życia dziecka.

 

Uczestnicy postępowania – zakres odpowiedzialności

  1. Rodzice (opiekunowie prawni):  w przypadku podejrzenia stosowania w rodzinie przemocy wobec dziecka czynności podejmowane i realizowane w ramach procedury, zwane dalej działaniami, przeprowadza się w obecności rodzica/opiekuna prawnego.
  2. Nauczyciele: na nauczycielach przedszkoli publicznych i niepublicznych pracujących z   dziećmi   spoczywa   szczególny   obowiązek   reagowania   na   wszelkie   przypadki zagrożenia życia dziecka, wobec którego jest stosowana przemoc w rodzinie.
  3. Dyrektor: jest zobowiązany do udzielenia osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie kompleksowej pomocy, mającej na celu poprawę sytuacji. Zapewnia dzieciom i pracownikom pełne poczucie bezpieczeństwa, zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym.

 

Kiedy należy wszcząć procedurę „Niebieskiej Karty”?

Wszczęcie   procedury   następuje   w   przypadku   zaistnienia   podejrzenia   stosowania   wobec dziecka przemocy w rodzinie.

 

Cel wszczęcia procedury.

Podjęcie działań interwencyjnych, mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa dziecku, co do którego istnieje podejrzenie, że jest dotknięte przemocą w rodzinie.

 

Jak wygląda procedura założenia Niebieskiej Karty?

  1. Niebieska Karta składa się z kilku formularzy:
  2. formularz „Niebieska Karta – A” – informacje o stosowaniu przemocy wobec dziecka ( uzyskane przez przedstawiciela przedszkola);
  3. formularz „Niebieska Karta – B” – pouczenie dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie, przekazywane przedstawicielowi pokrzywdzonego dziecka;
  4. formularz „Niebieska Karta   –   C”   –   dotyczy   osoby   dotkniętej   przemocą w rodzinie, (wypełnia  zespół interdyscyplinarny lub grupa robocza);
  5. formularz „Niebieska Karta – D” – dotyczy osoby podejrzanej o stosowanie przemocy w rodzinie (wypełnia zespół interdyscyplinarny lub grupa robocza).
  6. Wszczęcie   procedury   następuje   przez   wypełnienie   formularza   „Niebieska Karta   –  A”   przez   przedstawiciela   oświaty   (dyrektor   przedszkola,   nauczyciel)   w obecności dziecka, co do którego istnieje podejrzenie, że jest dotknięte przemocą w rodzinie.

 

  1. Rozmowa z pokrzywdzonym dzieckiem powinna być przeprowadzona w warunkach gwarantujących swobodę wypowiedzi i poszanowanie godności dziecka oraz zapewniających mu bezpieczeństwo. Może to mieć miejsce zarówno w przedszkolu, jak i w miejscu pobytu dziecka.

 

  1. Działania  z  udziałem  dziecka,  co  do którego  istnieje  podejrzenie,  że  jest dotknięte przemocą w rodzinie, powinny być prowadzone w miarę możliwości w obecności psychologa.

 

  1. W przypadku braku możliwości wypełnienia formularza „Niebieska Karta – A” z uwagi na nieobecność dziecka, co do którego istnieje podejrzenie, że jest dotknięte przemocą w rodzinie, ze względu na stan jego zdrowia lub zagrożenie jego życia lub zdrowia,   wypełnienie   formularza   następuje   niezwłocznie   po   nawiązaniu bezpośredniego  kontaktu  z nim lub  po  ustaniu  przyczyny uniemożliwiającej  jego wypełnienie.   W   przypadku,   gdy   nawiązanie   bezpośredniego   kontaktu z pokrzywdzonym dzieckiem jest niewykonalne, wypełnienie formularza „Niebieska Karta – A” następuje bez jego udziału.

 

  1. Kopię wypełnionego formularza „Niebieska Karta — A” pozostawia się u wszczynającego procedurę.

 

  1. Następnie, niezwłocznie po wszczęciu postępowania, ale nie później niż w terminie siedmiu  od dnia wszczęcia, przedstawiciel przedszkola przekazuje   formularz przewodniczącemu   zespołu   interdyscyplinarnego.

 

  1. Przewodniczący zespołu  interdyscyplinarnego po otrzymaniu formularza „Niebieska Karta — A” niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni od dnia jego otrzymania, przekazuje go członkom zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej.

 

  1. Po wypełnieniu formularza „Niebieska Karta – A” przekazuje się formularz „Niebieska   Karta  B”   rodzicowi,   opiekunowi   prawnemu   lub   faktycznemu   albo osobie,   która   zgłosiła   podejrzenie   stosowania   przemocy   w   rodzinie.

 

  1. Formularza „Niebieska Karta — B” nie przekazuje się osobie, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie.

 

  1. Po przekazaniu formularza A  zespołowi interdyscyplinarnemu dalsze działania podejmowane są przez ten zespół.

 

  1. Na posiedzeniu członkowie zespołu  interdyscyplinarnego lub grupy roboczej w obecności zaproszonej osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą   w   rodzinie,   dokonują   analizy   sytuacji   rodziny   i   wypełniają   formularz „Niebieska Karta — C” zaś formularz   „Niebieska Karta — D”   wobec wezwanej osoby,   wobec   której   istnieje   podejrzenie,   że stosuje przemoc   w   rodzinie. Stawiennictwo na spotkanie zespołu  nie jest obowiązkowe.

 

  1. Czynności podejmowane i realizowane w ramach procedury należy przeprowadzić w obecności   rodzica,   opiekuna   prawnego   lub   faktycznego,   a   jeżeli   te   osoby są podejrzane o stosowanie przemocy wobec dziecka, czynności przeprowadza się w obecności pełnoletniej osoby najbliższej w rozumieniu art. 115 § 11   Kodeksu karnego

 

Działania pracownika przedszkola w ramach procedury „Niebieska Karta”

  1. Udzielenie kompleksowych informacji o:
  2. możliwościach uzyskania pomocy,   w   szczególności   psychologicznej,   prawnej, socjalnej i pedagogicznej, oraz wsparcia, w tym o instytucjach i podmiotach świadczących specjalistyczną pomoc na rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie;
  3. możliwościach podjęcia dalszych działań mających na celu poprawę sytuacji osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie.
  4. Zorganizowanie   niezwłocznie   dostępu   do   pomocy   medycznej,   jeżeli   wymaga tego  stan   zdrowia  osoby,   co  do  której  istnieje   podejrzenie,  że   jest  dotknięta   przemocą w rodzinie.
  5. Prowadzenie   rozmów   z   osobami,   wobec   których   istnieje   podejrzenie,   że   stosują przemoc w rodzinie, na temat konsekwencji stosowania przemocy w rodzinie oraz informowanie   tych   osób   o   możliwościach   podjęcia   leczenia   lub   terapii   i   udziale w programach   oddziaływań   korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie.
  6. Diagnozowanie sytuacji i potrzeb osoby, a w szczególności dziecka, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie.
  7. Udzielanie   kompleksowych   informacji   rodzicowi,   opiekunowi   prawnemu, faktycznemu   lub   osobie   najbliższej   o   możliwościach   pomocy  psychologicznej,   prawnej, socjalnej   i   pedagogicznej   oraz   wsparcia   rodzinie,   w   tym   o   formach   pomocy   dzieciom świadczonych przez instytucje i podmioty w zakresie specjalistycznej pomocy na rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie.
  8. Wszystkie   czynności   podejmowane   przez   przedstawiciela   oświaty   w   ramach procedury   są   dokumentowane.
  9. Dokumentacja   może   być   przekazana   organom   ścigania prowadzącym postępowanie przygotowawcze.

 

Zawiadomienie organów ścigania

  1. Obowiązek   taki   powstaje   z   chwilą   podjęcia   uzasadnionego   podejrzenia popełnienia przestępstwa przemocy wobec dziecka. Należy o zdarzeniu zawiadomić policję  lub sąd rodzinny właściwy według miejsca zamieszkania dziecka.
  2. Przedszkole,   jako   podmiot   zawiadamiający   o   popełnieniu   przestępstwa, jest informowane przez organa ścigania o wszczęciu i zakończeniu zainicjowanego postępowania.

 

Zakończenie procedury

  1. Jest możliwe w dwóch przypadkach:
  2. ustania przemocy w rodzinie i uzasadnionego przypuszczenia o zaprzestaniu dalszego stosowania przemocy oraz po zrealizowaniu indywidualnego planu  pomocy;
  3. rozstrzygnięcia o braku zasadności podejmowania działań.
  4. Zakończenie procedury wymaga udokumentowania w formie protokołu podpisanego przez przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego.

 

XXIV.            PROCEDURY BEZPIECZEŃSTWA W BUDYNKU, W  SALI PRZEDSZKOLNEJ I W ŁAZIENCE

 

Obowiązki rodziców, pracowników i dzieci w zakresie przestrzegania bezpieczeństwa:

  1. Rodzice, opiekunowie:
  • są odpowiedzialni za bezpieczeństwo dziecka w drodze do przedszkola i z przedszkola do domu;
  • wchodząc i wychodząc z terenu przedszkola zamykają za sobą furtkę;
  • po przyprowadzeniu dziecka do przedszkola rozbierają je w szatni i osobiście;
  • przekazują nauczycielce grupy, do której uczęszcza dziecko lub pomocy nauczyciela.

 

W momencie powierzenia przez opiekunów opieki nad dzieckiem nauczycielce, przedszkole ponosi pełną odpowiedzialność za jego bezpieczeństwo:

  • z chwilą przekazania dziecka rodzicowi lub osobie upoważnionej, to ona jest odpowiedzialna za jego bezpieczeństwo;
  • w czasie pobytu dziecka w szatni z rodzicem/opiekunem całkowitą odpowiedzialność za jego bezpieczeństwo ponosi opiekun. Rodzice bądź opiekunowie dbają, aby dzieci nie biegały po holu, nie ślizgały się po posadzce i nie wykonywały żadnych innych czynności zagrażających ich bezpieczeństwu;
  • gdy dziecko jest odbierane z ogrodu przedszkolnego, wymaga się od rodziców/opiekunów prawnych, aby podeszli razem z nim do nauczyciela i zgłosili zabranie dziecka do domu;
  • rodzice mają obowiązek zamykania drzwi wejściowych do budynku przedszkola, w celu podniesienia bezpieczeństwa dzieci;
  • do odbioru dziecka z przedszkola mają prawo tylko osoby upoważnione. Rodzice przejmują odpowiedzialność prawną za bezpieczeństwo dziecka odbieranego z placówki przez upoważnioną przez nich osobę;
  • osoba upoważniona, w momencie odbioru dziecka, powinna posiadać przy sobie dokument tożsamości wskazany w upoważnieniu i na żądanie nauczyciela go okazać. W sytuacjach budzących wątpliwości nauczycielka kontaktuje się z rodzicami.

 

  1. Woźne oddziałowe:

Po skończonej pracy dbają o to, aby:

  • w czasie przebywania dzieci w holu podłoga nie była mokra (np. podczas przygotowania do spaceru);
  • wiadro z mopem i wodą nie stało w miejscu zagrażającym bezpieczeństwu dzieci i dorosłych;
  • podłoga była czysta, na bieżąco usuwają zabrudzenia z posadzki(np. latem-piasek, zimą-ślady roztapiającego się śniegu, soli i piasku);
  • pomagają nauczycielom w przygotowaniu dzieci do spacerów i podczas poruszania się po budynku.

 

  1. Nauczyciele dbają o to, aby:
  • podczas przemieszczania się grupy w budynku dzieci ustawiały się w pary i tak samo się poruszały,
  • dzieci bezpiecznie wchodziły i schodziły po schodach (np. trzymały się poręczy, nie biegały, nie ciągnęły i nie popychały drugiej osoby, nie skakały),

 

Zasady bezpieczeństwa w sali i w łazience:

  1. Zadania i obowiązki nauczycieli:
  • obserwują dzieci podczas zabaw –zwracają uwagę na bezkonfliktową i bezpieczną zabawę, zgodne korzystanie ze wspólnych zabawek;
  • interweniują w przypadku konfliktów między dziećmi, rozwiązują zaistniałe problemy, wprowadzają elementy mediacji;
  • opracowują kodeks zachowań w grupie, w którym zawarte są zasady zachowania się w sali przedszkolnej, zasady zgodnej i bezpiecznej zabawy z rówieśnikami oraz zasady właściwego korzystania z zabawek;
  • przybliżają dzieciom zagrożenia, na które mogą być narażone;
  • przewidują ewentualne zagrożenia i im przeciw działają;
  • kontrolują salę zajęć, sprzęt, pomoce i zabawki;
  • w razie pilnej konieczności opuszczenia sali (np. wyjścia do toalety), nauczyciele na ten moment powierzają dzieci woźnej oddziałowej lub innemu nauczycielowi;
  • organizują zajęcia dydaktyczne, tok ćwiczeń ruchowych i przebieg zabawy w sposób przemyślany pod kątem bezpieczeństwa dzieci;
  • posiadają wiedzę na temat alergii pokarmowych dzieci uczęszczających do ich oddziału i na podstawie zaleceń lekarza przekazują woźnej oddziałowej wytyczne na temat ich właściwego żywienia;
  • przechowują dzienniki i dokumentację z adresami i peselami dzieci w miejscu do tego wyznaczonym.

 

  1. Zadania i obowiązki woźnej oddziałowej:
  • zastępuje nauczyciela w razie potrzeby (np. pójście do toalety);
  • spełnia czynności opiekuńcze i obsługowe w stosunku do dzieci;
  • dba o to, aby środki, materiały i sprzęt do utrzymywania czystości znajdowały się poza zasięgiem dzieci w miejscach do tego przeznaczonych;
  • zachowuje środki ostrożności podczas serwowania posiłków;
  • zachowuje środki ostrożności podczas przygotowywania „przekąsek” dla dzieci (myje i odkłada ostre narzędzia w miejsca niedostępne dla dzieci);
  • pomaga nauczycielowi w kontroli stanu zabawek i sprzętu, którym bawią się dzieci.

 

  1. Dzieci:
  • szanują i respektują nakazy i zakazy nauczycielek i wszystkich pracowników przedszkola;
  • przestrzegają reguł obowiązujących w społeczności przedszkolnej, zwłaszcza dotyczących bezpieczeństwa;
  • przejawiają właściwy stosunek do rówieśników i osób starszych poprzez respektowanie podstawowych norm społecznych i etycznych;
  • korzystają z zabawek, przyborów i sprzętu zgodnie z ich przeznaczeniem;
  • informują o uszkodzonych zabawkach osobę dorosłą;
  • nie oddalają się samodzielnie z Sali;
  • korzystają z toalety po uprzednim zgłoszeniu potrzeby u wychowawcy bądź woźnej oddziałowej;
  • w łazience nie pryskają wodą, zakręcają kran po skończonych zabiegach higienicznych;
  • nie dotykają przewodów i urządzeń elektrycznych;
  • znają drogę ewakuacyjną w przedszkolu;
  • informują osobę dorosłą o wszelkich dolegliwościach, skaleczeniach czy też złym samopoczuciu;
  • podczas zabaw dowolnych nie biegają, nie skaczą mają obuwie na stopach;
  • rozumieją zakaz przynoszenia z domu zabawek mogących stanowić zagrożenie dla nich samych oraz innych dzieci;
  • dzieci nie powinny nosić biżuterii zagrażającej ich bezpieczeństwu, zdrowiu lub stanowiących zagrożenie dla ich życia (łańcuszki, naszyjniki, kolczyki wiszące).

 

XXV.            BEZPIECZEŃSTWO PODCZAS SPACERÓW I WYCIECZEK

 

  1. Dyrektor:
  2. czuwa nad prawidłową organizacją spaceru/wycieczki;
  3. wyznacza kierownika wycieczki;
  4. zatwierdza i gromadzi dokumentację wycieczki.

 

  1. Rodzice/ opiekunowie:
  2. wyrażają pisemną zgodę na uczestnictwo dziecka w spacerach (okolice przedszkola, wyjścia okazjonalne np. do biblioteki lub kina na terenie miasta Nasielska) na pierwszym spotkaniu z wychowawcą;
  3. wyrażają pisemną zgodę na uczestnictwo dziecka w wycieczkach różnego typu poza teren miasta każdorazowo;
  4. zapewniają dzieciom stosowną odzież, mając na uwadze cel spaceru/wycieczki oraz panujące warunki atmosferyczne;
  5. sygnalizują wcześniej wszelkie potrzeby i dolegliwości dziecka związane z jazdą dziecka autokarem.

 

  1. Nauczyciele:
  2. sprawują opiekę nad powierzonymi im dziećmi;
  3. przestrzegają wspólnie wypracowanych reguł zapewniających bezpieczeństwo;
  4. w trakcie wyjść dzieci poza teren przedszkola ściśle przestrzegają przepisów o ruchu drogowym i zapoznają z nimi dzieci przed wyjściem w teren;
  5. przed wyjściem na spacer upewniają się, iż każde dziecko ma założoną kamizelkę odblaskową;
  6. po każdej przerwie w podróży sprawdzają stan liczebny dzieci;
  7. pilnują bezpieczeństwa dzieci w czasie spacerów/wycieczek;
  8. zwracają uwagę na prawidłowe zachowanie się dzieci w czasie spaceru/wycieczki oraz jazdy autokarem (np. nie wstawaj z siedzenia, nie oddalaj się od grupy);
  9. nie prowadzą spacerów/wycieczek w czasie burzy, śnieżycy, gołoledzi.

 

  1. Woźne oddziałowe:
  2. wspierają nauczycielki we wszystkich działaniach na rzecz bezpieczeństwa dzieci oraz realizacji programu.

 

 

 

  1. Dzieci:
  2. przestrzegają ustalonych zasad bezpieczeństwa (np. w czasie jazdy autokarem nie wolno chodzić po autokarze, siedzieć tyłem, na oparciu);
  3. przed spacerem zakładają kamizelki odblaskowe;
  4. reagują na umówione sygnały, np. podczas zbiórek;
  5. przestrzegają zasad prawidłowego zachowania się w miejscach publicznych, skansenach i rezerwatach przyrody (np. las, teatr);
  6. nie oddalają się od opiekuna i grupy;
  7. sygnalizują opiekunowi swoje potrzeby fizjologiczne oraz wszelkie objawy gorszego samopoczucia.

 

Spacery i wycieczki organizowane są zgodnie z Regulaminem Spacerów i Wycieczek obowiązującym w przedszkolu.

 

XXVI.            PROCEDURA POSTĘPOWANIA W RAZIE SAMODZIELNEGO ODDALENIE SIĘ DZIECKA

 

  1. Nauczyciele oraz pracownicy niepedagogiczni przedszkola zobowiązani są rzetelnie realizować powierzone im zadania związane z bezpieczeństwem wychowanków, w tym zadania związane ze sprawowaniem nadzoru nad nimi.
  2. Nauczyciel pełniący funkcję kierownika wycieczki oraz prowadzący lub nadzorujący zajęcia, w czasie których do sprawowania opieki nad wychowankami angażuje się inne osoby niż wymienione w pkt 1, zobowiązany jest zapoznać je z postanowieniami niniejszej procedury.
  3. Nauczyciele oraz pracownicy niepedagogiczni zobowiązani są nie dopuszczać do sytuacji, w której wychowanek samowolnie opuści miejsce prowadzenia zajęć.
  4. W sytuacji, gdy nauczyciel lub inna osoba sprawująca opiekę lub nadzór zauważy brak wychowanka w miejscu prowadzenia zajęć lub miejscu, gdzie wychowanek powinien przebywać, należy:
  1. ustalić w miarę precyzyjnie, kiedy i gdzie wychowanek widziany był po raz ostatni oraz rozpytać inne dzieci z grupy, czy nie mają wiedzy, gdzie wychowanek mógł się oddalić;
  2. zapewnić tymczasowy nadzór nad grupą przez inną osobę, a samemu dokonać sprawdzenia najbliższych pomieszczeń (terenu) przyległych do miejsca prowadzenia zajęć;
  3. rozpytać pozostałych pracowników, czy nie zauważyli zaginionego wychowanka przemieszczającego się w budynku w czasie, kiedy mogło dojść do samowolnego opuszczenia miejsca prowadzenia zajęć (miejsca pobytu);